ช่วงนี้จิตสงัดมีกำลังมาก ลมหายใจเข้าออกแผ่วๆ หายใจจากท้อง ลมผ่านน้อย แต่สังเกตุเห็นว่าลมเคลื่อนเข้าเหมือนน้ำไหลในลำธาร สามารถสวดมนต์บทยาวๆ ต่อเนื่องได้โดยไม่ต้องหยุดหายใจ ขณะสวดมนต์จิตดิ่งเข้าไปภายในกาย เหมือนนั่งสวดมนต์อยู่ในโอ่งใหญ่ๆ มีแสงพอประมาณ

กำลังการคิดมีกำลังน้อยมาก แม้ทั้งวันจะทำตัวเหมือนชาวบ้านปกติ แต่ก็สามารถเข้าสมาธิถึงระดับนี้ได้รวดเร็ว นิวรณ์มีกำลังน้อย กามฉันทะลดตัวลงมากด้วยกำลังของฌานและวิปัสสนา แม้จะลองหาของมาล่อ สามารถวางลงได้อย่างง่ายดาย นอนน้อย ตื่นสดใสทันที ไม่ง่วงโงก อาการเกร็งทางกายมีน้อย มีกังวลในกายเนื้อบางขณะ มีก็พัก สักครู่ก็คลายตัวไป